Er  bestaat geen enkel protocol dat begint met “als wij fouten maken zijn wij aansprakelijk:”

Valse meldingen

                                            

                                                                                                                        

Het hoge aantal gedane valse zorgmeldingen door de zorgprofessionals is op zijn zachtst gezegd een schrikbarend gegeven te noemen, en het is dan ook een zeer ernstig feit dat er eerst vanuit het onzorgvuldig handelen met spoed een VOTS bij de kinderrechter wordt gevraagd, terwijl er enkele weken later door de kinderrechter wordt bepaald dat er geen beschermende maatregelen nodig zijn, het gezin en de jeugdige zijn dan al kapot gemaakt.

Nog gekker wordt het als het kind waarover de melding is gedaan ouder is dan 17 jaar, en dat de jeugdige in kwestie niet is geraadpleegd over een dergelijke voorgenomen zorgmelding, kennelijk hebben de dames en heren professoren bij het ontwikkelen van het protocol niet kunnen bedenken dat kinderen ook weleens volwassen worden.

De AMK-s en de Raad voor de Kinderbescherming mogen altijd een onderzoek naar kindermishandeling instellen totdat het kind 18 jaar is geworden, maar wat het AMK en de kinderbescherming niet mag maar wel doet is jeugdigen en gezinnen vanuit het onderzoek zodanig ernstig beschadigen dat er decennia lang trauma’s bij ouders en kind ontstaan.

Ondanks een enorme lawine aan ontwikkelde zorgprotocollen hebben de dames en heren professoren van sociaal pedagogische wetenschappen van universiteiten nog geen tijd kunnen vinden om een onderzoek te doen starten naar de psychische gevolgschade lees traumatische ervaringen die onderzoeken vanuit het AMK en de Raad voor de Kinderbescherming op kinderen en gezinnen teweeg kunnen brengen, het lijkt makkelijker te zijn om keer op keer te promoveren op nog meer schadelijke protocollen.

De ontelbare fouten die deze organisaties maken worden stuk voor stuk afgedaan als individuele klachten, en al zijn het er bij elkaar een miljoen dan nog blijven het individuele klachten, dit staat echter in een schril contrast met een door de minister gedane uitspraak waarin zij zegt dat elk mishandeld kind er één teveel is, behalve natuurlijk de gezinnen en kinderen die door de zorgprofessionals zijn mishandeld en gemarteld!

Wij hebben als ervaringsdeskundigen vastgesteld dat de AMK-s en de Raad voor de Kinderbescherming de  onderzoeksrapportages die toch een onafhankelijk karakter moeten hebben vol trachten te zetten met de meest waanzinnige leugens over de jeugdige en het gezin, die dan in een later stadium bij de kinderrechter worden voorgelegd zodat deze geen enkele twijfel meer kan hebben over de gedane beweringen.

Van een onafhankelijke rechtspraak is dan ook geen sprake, toch komt het regelmatig voor dat een kinderrechter tot het oordeel komt dat het kind helemaal niet mishandeld wordt en de Raad wordt terug gefloten, maar dan is het kind en gezin ondertussen al ten onder gegaan aan de talloze bedreigingen die te maken hebben met uithuisplaatsing of zelfs deportatie naar een jeugdgevangenis en dat om het enkele feit dat je als jeugdige langdurig ziek bent.

Uit deze bedreigingen heeft het Haringvlietmeisje twee pogingen tot zelfmoord ondernomen, en dat niet alleen, ook de overige gezinsleden zoals de twee oudere broers (ruim volwassen) gingen er bijna aan onderdoor en kregen een trauma te verwerken vanuit het besef dat hun zus en ouders gemarteld werden vanuit kwalijke onderzoeken.

Bovendien is het te gek voor woorden dat de kinderbeschermers maar al te graag strooien met de belemmering van de cognitieve ontwikkeling van het kind terwijl de misdadige onderzoeken van dezelfde raad en het AMK meer martelpraktijken zijn dan onderzoeken en van daaruit de cognitieve ontwikkeling van de jeugdige voor vele tientallen jaren wordt gesloopt.

Bijna iedereen mag zich tegenwoordig zorgprofessional noemen, en er is ondertussen een heel leger van theemutsen en gedragsdeskundigen opgericht om jacht te kunnen maken op gezinnen en kinderen om daar onterechte zorgmeldingen op los te kunnen laten, de zorgvuldigheid wordt hierbij volkomen uit het oog verloren denk hierbij maar aan de laatstelijk toegevoegde zorgprofessional in de huid van dierenarts!! Wie volgt?

 

 

                   

 

 

             

 

 

Tekstvak: ELK
MISHANDELD
KIND IS ER 
ÉÉN TEVEEL
ZEGT DE
MINISTER


















KINDEREN EN
GEZINNEN 
DIE VANUIT
HET AMK EN
DE RAAD KAPOT 
GEMAAKT
ZIJN VALLEN
DAAR NATUURLIJK
NIET ONDER
DAT ZIJN SLECHTS BEDRIJFS ONGEVALLEN